— arnigunnar.net

Í tilefni þess að við erum að fá nýjan meðlim inn á heimilið á næstu vikum fannst mér tími til kominn að endurvekja þessa síðu eftir að hafa legið í dvala í langan, langan tíma.

Tiliefnið er þessi litli hvolpur hérna til hliðar. Þetta er tæplega tveggja mánaða Yorkshire Terrier rakki sem nú um stundir gengur undir nafninu Levy. Við erum þessa dagana að velta fyrir okkur nöfnum á nýja hvolpinn.

Hlynur Snær hefur beðið okkur foreldrana lengi um hvolp, og svarið sem hann fékk lengi vel var: “Við erum að hugsa málið”.

Fyrir nokkrum mánuðum fór ég svo til ofnæmislæknis til að tékka á mér (er með kattaofnæmi). Læknirinn sagði að ég hefði smá vott af hundaofnæmi, en með réttum aðgerðum, réttu vali á tegund og svo framvegis ætti þetta að vera í góðu lagi.

Hófst þá leit að réttri tegund. Ég las mér mikil til á netinu, þar sem gnægð upplýsinga er að finna um hunda og hundategundir. Ég komst að því að þeir hundar sem hafa hár í stað felds eru miklu betri, þó að ofnæmisvakinn sé ekki í hárunum sjálfum, heldur í próteinflyksum sem hann gefur frá sér.

Það voru nokkrir smáhundar sem komu til greina, en okkur leist eiginlega strax best á Yorkshire Terrier tegundina. Tegundir eins og Maltese og fleiri komu  líka til greina. Við fundum svo ræktanda uppi í Mosfellsbæ sem hafði selt kunningjafólki okkar hvolp fyrir 2 árum síðan. Og þann 29. apríl fæddust þar þrír rakkar undan Tómasi og Lólu.

Fyrir tveimur vikum síðan fórum við Gulla tvö ein til hennar og skoðuðum hvolpana, sem voru þá rétt rúmlega fjögurra vikna gamlir. Og þá var ekki aftur snúið.

Og í gær fékk svo gullmolinn á heimilinu að koma með okkur í heimsókn þar sem við fengum að velja okkur hvolp úr hópi þeirra þriggja rakka sem voru í boði.

Og litli Levy varð fyrir valinu. Hann er rólegur og yfirvegaður hvolpur sem ætti að henta okkar fjölskyldu mjög vel.

Og eins og gefur að skilja þá er yngsti meðlimur fjölskyldunnar að springa úr spenningi yfir þessu öllu saman. Eins og ég sagði í byrjun, þá hefur hann óskað sér hvolps mjög lengi. Okkur öll hlakkar mikið til að fara í þessa ferð saman, að fá hvolpinn í fangið, ala hann upp og hugsa um hann eins vel og við getum í langan tíma.

Meira um það síðar …