Stuttu eftir að ég stofnaði lita fyrirtækið mitt, ZEUS web works, var ég að keyra út nýja útgáfu af vef fyrir einn viðskiptavin okkar.
Þróunin hafði gengið vel og þetta átti ekki að vera mikið mál að skipta út gamla vefnum og setja þann nýja í staðinn.
Ég færi allar skrárnar yfir á vefþjóninn sem hýsir vefinn, en gleymi að breyta tengiskrám sem segja vefnum að tengjast við réttann gagnagrunn.
Að venju gerði ég þetta seint um kvöld eða snemma nætur, sem er i sjálfu sér engin afsökun, en það er best að gera svona hluti þegar minnst umferð er á vefsvæðinu.
Þessi risa mistök mín komast ekki upp fyrr en eftir hádegi daginn eftir þegar við tökum eftir því að engin gögn eru að vistast í gagnagrunninum.
Þessi mistök mín kölluðu á auka vinnu fyrir fullt af fólki innan fyrirtækisins, eitthvað sem hefði verið hægt að koma í veg fyrir, og átti ekki að gerast.
Og hvað gerði ég þá? Varpaði ábyrgðinni á aðra? Teygði lopann og talaði í hringi?
Nei. Ég sendi tölvupóst á alla þá sem urðu fyrir þessu, og baðst afsökunar. Tók ábyrgð, og lofaði að læra af þessum mistökum.
Ég hélt viðskiptavininum, þeir voru ánægðir með afsökunarbeiðnina og við lærðum af þessu.
Og nú spyr ég:
