Hennar dagbók:
Mér fannst maðurinn minn haga sér furðulega í allt kvöld. Við höfðum ákveðið að hittast á uppáhalds veitingastaðnum okkar og fá okkur að borða saman. Ég hafði eytt deginum með vinkonum mínum að versla og var pínu sein á veitingastaðinn og hélt hann væri fúll út í mig vegna þess, en hann minntist ekkert á það. Við ræddum nánast ekkert saman á veitingastaðnum, svo ég lagði til að við myndum fara eitthvert annað þar sem við hefðum næði til að talasaman.
Hann samþykkti það, en sagði ekki mikið. Ég spurði hvort hann væri eitthvað fúll, en hann sagði nei. Ég spurði hvort þetta værimér að kenna að hann væri svona fúll. Hann sagðist ekkert vera fúll, og þetta væri bara alls ekki mér að kenna, ég ætti ekki aðhafa áhyggjur af þessu.
Á leiðinni heim sagðist ég elska hann. Hann brosti aðeins og hélt áfram að keyra. Ég skil bara ekki þessa hegðun hans og hef ekki hugmynd um af hverju hann sagðist ekki elska mig líka.
Þegar við komum heim fannst mér ég hafa tapað honum alveg, eins og hann vildi ekkert með mig hafa lengur. Við sátum í þögn inni í stofu og horfðum á sjónvarpið. Mér fannst hann vera algjörlega fráhverfur mér, eins og hann væri ekki á staðnum.
Ég þoldi þessa þögn ekki lengur og ákvað að fara að sofa. 15 mínútum seinna kemur hann inn í rúm. En ég finn að hann er ekki alveg á staðnum, greinilegaað hugsa um eitthvað allt annað. Hann steinsofnaði á meðan ég grét mig í svefn ofaní koddann minn.
Ég veit ekki hvað ég á að gera. Ég er viss um að hann er að hugsa um aðra konu. Kannski vill hann skilja. Líf mitt er í rúst.
Hans dagbók:
Báturinn fór ekki í gang í morgun, skil ekki af hverju.
