Valsdagur í dag
Við feðgarnir tókum góðann Valspakka á daginn í dag. Fórum eldsnemma í morgun (kl. 9:.15) niður í Valsheimili í íþróttaskólann. Það tók rétt tæplega klukkutíma.
Óskar Bjarni var búinn að minnast á það við okkur að prufa að koma á handboltaæfingu, hún væri strax á eftir íþróttaskólanum. Við ákváðum að testa þetta … maðurinn er nú handboltaþjálfari. Það eru reyndar eldri strákar þarna, en það sakaði ekki að prófa.
Þegar við komum í dyrnar voru þarna ekkert nema risavaxin tröllabörn sem Hlyni leist nú ekkert sérstaklega vel á. En hann beit á jaxlinn, litli hermaðurinn okkar og lét sig vaða. Þeir ætluðu að hita upp í stórfiskaleik … það er nú ekki svo slæmt.
Það er skemmst frá því að segja að handboltaæfingin hjá syni mínum entist í um það bil 14 sekúndur. Hann hljóp eina ferð yfir völlinn, og rakst þar á eitt tröllabarnið og lá óvígur eftir. Og tilkynnti mér það þegar hugguninni var lokið að hann ætlaði ekki að koma aftur á handboltaæfingu fyrr en hann væri orðinn 8 ára !
Eftir þetta komum við heim tókum við því rólega í smá stund … elsti Valsarinn í fjölskyldunni mætti á svæðið með afruglarann sinn og við horfðum á Everton – Liverpool í sjónvarpinu.
Fórum svo niður í Valsheimili kl. hálf 4 að horfa á Val – ÍBV í handboltanum. Þegar við mættum á svæðið, þá var tómt húsið og ekkert að gerast. Þá hafði leiknum verið frestað til kl. fimm. Og fyrst við vorum mættir, þá biðum við bara. Hlynur og strákur að nafni Siggi (sem Hlynur hafði aldrei séð áður) hlupu og hlupu og hlupu og hlupu um allt hús, fram að leik, allann fyrri hálfleikinn, hálfleikinn sjálfann og seinni hálfleikinn.
Enda voru sumir orðnir ansi lúnir á leiðinni heim.
Í sárabætur fyrir klúðraða handboltaæfingu með tröllabörnunum, þá ætlum við að prufa að fara á fótboltaæfingu á morgun … það eru víst minni börn þar.