— arnigunnar.net

Archive
April, 2006 Monthly archive

Hmm … þegar maður ferðast með lest í 45 mínútur tvisvar á dag fer hugurinn á flakk og maður hugsar ýmislegt. Lífið, tilveran, fjölskyldan, allt er þetta manni ofarlega í huga á leið í gegnum vestur Stokkhólm í bláum lestarvagni.

Eignast maður nýja vini eftir þrítugt? Gerist yfirleitt eitthvað nýtt eftir þrítugt … svona venjulega? Ég held ekki, nema maður snar breyti sinni lífsstefnu og taki allt aðra stefnu. Erla frænka flutti með fjölskyldunni til Englands, við fluttum til Svíþjóðar. Öll höfum við gengið í gegnum miklar breytingar. Kynnst mikið af nýju fólki og upplifað hluti sem annars hefðu aldrei gerst. Það hefði verið svo auðvelt að halda áfram í hversdagsleikanum heima á Íslandi, hjakka í sama farinu og halda áfram sinni vinnu án þess að lyfta hausnum og reyna að horfa út yfir sjóndeildarhringinn.

Það sem ég er að reyna að segja er að það er öllum hollt að hrista upp í lífinu endrum og sinnum. Prófa eitthvað nýtt og gera eitthvað allt annað. Í okkar tilfelli kostaði þetta ævintýri fullt af peningum, en á okkar 9 árum saman, höfum við Gulla komst að því að peningar kaupa ekki allt. Við erum að fá svooo margt annað í staðinn.

Það sem kom mér til að hugsa þetta eru hjón sem við kynntumst hérna úti, Hildur og Siggi. Við Gulla og Hlynur Snær fórum að sjá knattspyrnuleik hér í fyrrahaust, Valur – Alma í evrópukeppni félagsliða. Hildur var hérna í vinnuferð í heilann mánuð. Siggi og dóttir þeirra fylgdu henni eftir. Við spjölluðum aðeins saman eftir leik, skiptumst á símanúmerum og við Gulla ákváðum á leiðinni heim aftur að bjóða þeim í mat heim til okkar. Og við komumst að því að við erum þokkalega lík og eigum margt sameiginlegt.

Við hittumst svo nokkrum sinnum á þessum mánuði sem þau voru hérna úti, og alltaf var það jafn indælt. Hildur hefur líka verið dugleg að koma og borða matinn okkar þegar hún hefur verið hérna í vinnuferðum … eitt slíkt matarboð er einmitt í kvöld.

Pointið er að við hefðum aldrey kynnst þeim ef við hefðum búið á Íslandi. Við hefðum aldrei byrjað að spjalla saman ef við hefðum sést á einverjum fótboltaleik á Íslandi, alveg 100% pottþétt. Og þetta er fólk sem við eigum eftir að halda sambandi við lengi. Það er líka pottþétt.

Jæja … þá er kominn páskadagur. Dagarnir síðan á þriðjudaginn hafa verið ótrúlega fljótir að líða. Búin að hitta gott og skemmtilegt fólk, borðað góðann íslenskann mat (svið í gærkvöldi) og haft það bara mjög gott.

Það hefur verið soldið span á okkur síðan ég lenti síðastliðinn þriðjudag. Kvöldinu var nú bara tekið rólega. Hlynur fékk að sofa hjá ömmu sinni og miðvikudagurinn fór svo í vinnufundi hjá mér. Um kvöldið var hist heima hjá Eygló þar sem Gunnar, Isabella og fjölskylda voru líka. Við komum heim með Hlyn kl. 11 um kvöldið … sem er soldið seint þegar minn er annars vegar.

Fimmtudagurinn var tekinn snemma og haldið í Grafarvoginn, þar sem Sverrir og Greta voru búin að setja upp þetta líka fínasta morgunverðarboð fyrir okkur. Baldur, Elísa og Hlynur Snær fengu bíósýningu í kjallaranum á nýja húsinu þeirra. Kvöldinu var svo eytt með vinahópnum okkar, Andra, Lólý, Gumma og Hönnu og öllum barnaskaranum. Nóatúnsborgarar á grillinu … mmmmm.

Föstudagurinn langi var einnig tekinn snemma. Örn, Björg og co voru búin að baka bollur og súkkulaðiköku handa okkur. Við eyddum mestum hluta dagsins hjá þeim og fórum svo til mömmu gömlu í mat. Skildum drenginn þar eftir og fórum til Írisar og Ívars í stutta heimsókn.

Gærdagurinn var nú ekki í eins miklu stressi. Náðum í þann stutta til ömmu sinnar og fórum með hann og Sigurlaugu Birnu á Kalla á þakinu í Borgarleikhúsinu. Það var ekkert smávegis gaman, Hlynur Snær skemmti sér konunglega. Og svo voru svið í matinn um kvöldið að hætti pabba og Leu … mmmmm … gott, gott.

Í dag er meiriháttar leti dagur. Horft á sjónvarp og sá Liverpool sigra Blackburn á Ewood Park. Stutt páskaeggjaleit í morgun og svo reynt að koma einhverju af þessu risastóra páskaeggi ofaní barnið … það gengur reyndar ekkert mjög vel, frekar illa ef ég segi nú alveg satt og rétt frá.

Humar í kvöld og kannski að skoða íbúðina hjá númer 1.

Morgundagurinn er ekki mikið planaður … nokkrir sem við ætlum að kveðja sérstaklega og svo er matur hjá Bjarna bróður (hennar Gullu). Ég pantaði lambakjöt á diskinn minn :)

Svo er það bara Sverige á þriðjudaginn og vinna á miðvikudaginn. Stuð.

Amm. Loksins er biðin á enda. Einveran búin. Vinnutörninni lokið í bili og langþráð frí í höfn. Eftir ca 3 tíma legg ég af stað til Íslands með flugvél Icelandair og get varla beðið eftir að sjá konu og barn aftur.

Þau hafa að mér skilst skemmt sér mikið og vel heima á Íslandi þessa 2 og hálfa viku, þó að Hlynur Snær sé orðinn soldið þreyttur á þessum endalausu heimsóknum. Og því miður fyrir hann, þá er þeim ekki lokið. Það er fullt af fólki sem við eigum eftir að hitta og heimsækja.

Jæja … ætla að klára að pakka og drífa mig út á flugvöll. Sjáumst heima á Íslandi ! (nema Erla, Kalli og börn, því þau ætla til Ítalíu … góða skemmtun þar).

Í gær 5.apríl fórum við Hlynur Snær í heimsókn til Hönnu og Tómasar Loga sem var alveg yndisleg eins og allar okkar heimsóknir. Hlynur Snær fór alveg á kostum í þessari heimsókn.

Við Hanna sátum inni í stofu í rólegheitunum, spjölluðum og drukkum þetta líka góða kaffi (hef aldrei smakkað annað eins) og Hlynur Snær að leika inní herbergi hjá Lovísu Mist. Allt í einu kemur drengurinn framm á tippinu og segir: “mamma ég er búinn að pissa alveg sjálfur”.

Ég lít á Hönnu og spyr Hlyn Snæ hvar hann hafi pissað. “Nú í koppinn” sagði hann þá. Hanna sagði að það væri nú ekki til koppur á heimilinu svo að ég bað hann vinsamlega að sína mér koppinn. Hann leiddi mig inní herbergi viti menn hann hafði tekið upp á því að pissa í Baby Born kopp og ekki einn heldur tvo og ekki nóg með það hann hafði tekið upp á því að hella pissinu yfir í pott sem stóð á dóta eldavélinni hennar Lovísu Mist.

Ég segi nú ekki annað en það er ótrúlegt hverju þessi blessuð börn taka upp á og hvað skyldi hann gera í næstu heimsókn það er spurning.